Σποτ ασφαλούς κολύμβησης – Σύλλογος Ελλήνων Ολυμπιονικών

Παρόλο που δεν είναι Ολυμπιονίκης του Υγρού Στίβου, αλλά της Πάλης, η Βούλα Ζυγούρη, ευαισθητοποιημένη ούσα διπλωματούχος ναυαγοσωστικής, βρέθηκε σε όλα τα γυρίσματα για τα σποτς της Ασφαλούς Κολύμβησης, που πραγματοποιήθηκαν σε Καλαμάτα και Γλυφάδα με τη συμμετοχή Ολυμπιονικών του Υγρού Στίβου, ώστε να συνδράμει με τις γνώσεις της και οποιαδήποτε άλλη τεχνική βοήθεια.Την Ευχαριστούμε πολύ, ενώ εδώ την βλέπετε με την Ομάδα Ναυαγοσωστών του Ελληνικού Κέντρου Εκπαίδευσης Ναυαγοσωστών και τα μέλη του τηλεοπτικού συνεργείου.

Although she is not an Aquatics Olympic Winner, Voula Zygouri, Olympic Winner in Wrestling, being qualified as a lifeguard, demonstrates a high level of interest, regarding matters of Safe Swimming. Therefore she was found in all shooting for the spots of Safe Swimming, held in Kalamata and Glyfada,in order to assist with her knowledge. We appreciate her effords and assistance. Here you can see her with the members of the Greek Lifeguard Education Centre and the members of the TV crew.

Σποτ Ασφαλούς Κολύμβησης - Βούλα Ζυγούρη

 

Έλληνες Ολυμπιονίκες του Υγρού Στίβου συμμετέχουν στην ενημερωτική εκστρατεία ¨Μαθαίνω να Κολυμπώ με Ασφάλεια" του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών και του Πανελληνίου Αθλητικού Σωματείου. Δείτε το Τρέηλερ

Η επίδραση της άσκησης στη ψυχολογική κατάσταση – Κεφάλαιο 9ο: Ασφαλής προώθηση της άσκησης και της ψυχοσωματικής υγείας: Προτάσεις – τρόποι

Κεφάλαιο 9ο: Ασφαλής προώθηση της άσκησης και της ψυχοσωματικής υγείας: Προτάσεις – τρόποι

Παρ' όλα αυτά, είναι πολύ σημαντικό να ασκούνται οι άνθρωποι τακτικά ώστε να διατηρούν την υγεία και την "φόρμα" τους. Η ασφαλέστερη απάντηση σε όλα τα παραπάνω ζητήματα, είναι ο Αθλητισμός Για Όλους ή Μαζικός Αθλητισμός. Το αθλητικό κίνημα της σύγχρονης ζωής που υπαγορεύει τη συνειδητή επιλογή της κίνησης – άθλησης όχι για αντιπαλότητα ή ανταγωνισμό αλλά για άσκηση, συνάσκηση – ανθρώπινη επικοινωνία και για βελτίωση της ψυχοσωματικής υγείας όλων των ατόμων. Με το Μαζικό Αθλητισμό αναγνωρίζεται το δικαίωμα της άθλησης για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα φύλου, ηλικίας, προέλευσης, σωματικής διάπλασης, μόρφωσης, οικονομικής ισχύος και σωματικής ακεραιότητας.

Σε προγράμματα τέτοιου είδους, ευρύτερα γνωστά και ως προγράμματα "άσκησης για όλους", δεν έχει σημειωθεί καμιά αρνητική επίδραση (36.α. Biddle 1993/ 33.β. Morgan & Goldston 1987). Επίσης είναι το αποτελεσματικότερο αντίδοτο στην παθολογία της εποχής. Βοηθούν στη ψυχική αλλά και στη σωματική ευεξία, διευρύνουν τους ορίζοντες, καλλιεργούν την ευγενική άμιλλα, εμπεδώνουν θετικά πρότυπα ζωής και καλλιεργούν τη θετική σκέψη. Η "άσκηση για όλους" περικλείει άξονες όπως: αθλητισμός και υγεία, πρόληψη και κοινωνική επανένταξη, άνθρωπος και περιβάλλον, αθλητισμός και ελεύθερος χρόνος, συμμετοχή στην κοινότητα, προσωπική διασκέδαση και αναζωογόνηση.

Είναι άμεση ανάγκη, να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα, κυρίως από την πλευρά των επαγγελματιών της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού αλλά και από κάθε φορέα ιδιωτικό ή δημόσιο, που αναλαμβάνει να εκπονήσει, να διοργανώσει και να προωθήσει προγράμματα άθλησης. Τα μέτρα αυτά ανάγονται στο χειρισμό του περιεχομένου των εν λόγω προγραμμάτων, με τρόπο που να δημιουργεί ευχάριστα συναισθήματα στον ασκούμενο. Ταυτόχρονα, πρέπει να γίνεται προσπάθεια να ενισχυθούν οι ατομικοί γνωστικοί παράγοντες του καθενός χρήστη του προγράμματος ξεχωριστά, ώστε να είναι σε θέση να αναγνωρίζει εύκολα, ότι αποκομίζει άμεσα, σημαντικό ψυχολογικό "κέρδος" από την όλη διαδικασία της άθλησης. Σε διαφορετική περίπτωση, όταν δηλαδή το "κέρδος" αυτό δεν είναι ευνόητο, δεν έχει πολλές πιθανότητες να συνεχίσει να γυμνάζεται μακροπρόθεσμα, ακόμα και αν έχει σαφή εικόνα των ευεργετικών επιδράσεων της άσκηση θεωρητικά. Το ενδιαφέρον τους θα φθίνει, εξαιτίας διαφορετικών, ατομικών κυρίως, ανασταλτικών παραγόντων.

Η επίδραση της άσκησης στη ψυχολογική κατάσταση 15

Στην εξάλειψη των πάσης φύσεως ανασταλτικών παραγόντων και στην προώθηση της συμμετοχής, θα μπορούσε να βοηθήσει αρκετά, η ύπαρξη ειδικευμένων τμημάτων μάρκετινγκ, στους αθλητικούς οργανισμούς και τις εγκαταστάσεις αναψυχής, τα οποία βέβαια θα δουλεύουν με στρατηγικά πλάνα προώθησης του "προϊόντος – άθληση". Σε τέτοιες περιπτώσεις, συνήθως προηγείται η εκπόνηση σχετικής μελέτης στον πληθυσμό αναφοράς (38. Κουθούρης Χ, Κοντογιάννη Ε, Αλεξανδρής Κ. 2008).

Είναι εξαιρετικής σημασίας για τις σύγχρονες κοινωνίες μας να έχουν προγράμματα Μαζικού Αθλητισμού γιατί αποτελούν πόλους έλξης του ευρύτερου κοινού, να απασχοληθεί ενεργά με την ασφαλή άσκηση και να διατηρήσει αυτήν του την ενασχόληση ως δια βίου εμπειρία. Με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλίσουν και δια βίου "ψυχολογική ισορροπία" για τα μέλη τους εφαρμοσμένη στην καθημερινή πρακτική. Αυτό ακριβώς το ρόλο καλείται να παίξει σήμερα η Μαζική Άσκηση.

Σταυρούλα Ζυγούρη, Ολυμπιονίκης της πάλης, Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής
Ιστοσελίδα: https://www.voulazygouri.gr – Email: voulazy@gmail.com

 

 

Η επίδραση της άσκησης στη ψυχολογική κατάσταση – Κεφάλαιο 8ο: Πλήρες φάσμα συναισθημάτων κατά την άσκηση: από την ευχαρίστηση ως τη δυσαρέσκεια

Κεφάλαιο 8ο: Πλήρες φάσμα συναισθημάτων κατά την άσκηση: από την ευχαρίστηση ως τη δυσαρέσκεια

Η επικρατέστερη τεκμηριωμένη άποψη επί του θέματος, είναι εκείνη που πρεσβεύει ότι το σύνολο του φάσματος των συναισθημάτων που δημιουργούνται κατά τη γύμναση, από τα θετικά όπως η ευχαρίστηση, ως τα αρνητικά όπως η δυσαρέσκεια, έχει άμεση σχέση με την ένταση της άσκησης (Θεωρία του "Διττού Τρόπου" 33. Ekkekakis, P. – 2003 – Pleasure and displeasure from the body: Perspectives from exercise. Cognition and Emotion, 17, 213-239). Για να κατανοήσουμε σωστότερα τις παραμέτρους της σχέσης του φάσματος έντασης της άσκησης και του φάσματος των συναισθημάτων δεν πρέπει να σταθμίζουμε τον παράγοντα ένταση της άσκησης, με βάση τα αυθαίρετα ποσοστά της "μέγιστης ικανότητας" του ασκούμενου. Προτιμάται να αξιολογούμε με βάση συγκεκριμένες φυσιολογικές παραμέτρους που έχουν μεγάλη βιολογική σημασία, όπως το γαλακτικό οξύ και το αναερόβιο κατώφλι.

Το φάσμα της έντασης της άσκησης μπορεί να διαιρεθεί σε τρία πεδία. Το πρώτο πεδίο περιλαμβάνει στις εντάσεις κάτω του αναπνευστικού (αναερόβιου) κατωφλιού, όπου προκαλείται σχετική ομοιογένεια στο μεταβολισμό του εγκεφάλου (ειδικότερα, στις διεργασίες του υπομεταβολισμού, στο τμήμα του εγκεφάλου που ονομάζεται προμετωπιαίος λοβός), με κυρίαρχη αντίδραση την ευχαρίστηση.

Στο δεύτερο πεδίο, ανήκει η ένταση που προσδιορίζεται κοντά στο "αναερόβιο κατώφλι" (34. Κλεισούρας 1999), όπου και αναμένεται ανομοιογένεια μεταβολικών αντιδράσεων. Το γεγονός αυτό οδηγεί, σε ανομοιογένεια και των ψυχολογικών αντιδράσεων μεταξύ των ασκούμενων, έτσι ώστε κάποια άτομα να αντιδρούν με ευχαρίστηση και άλλα με δυσαρέσκεια. Σε αυτό το φάσμα εντάσεων, αναμένεται ισχυρή επίδραση γνωστικών παραγόντων (όπως η αυτοαποτελεσματικότητα ή η ανησυχία για τη σωματική εμφάνιση).

Η επίδραση της άσκησης στη ψυχολογική κατάσταση 14

Στο τρίτο πεδίο τέλος, συναντάμε τις εντάσεις που ξεπερνούν το αναπνευστικό κατώφλι και προσεγγίζουν την μέγιστη ικανότητα. Εδώ περιμένουμε ξανά ομοιογένεια στις μεταβολικές αντιδράσεις, αλλά σε αυτή την περίπτωση κυρίαρχη και απολύτως σαφής συναισθηματική αντίδραση είναι η δυσαρέσκεια. Σε αυτό το πεδίο εντάσεων, καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των ψυχολογικών αντιδράσεων, παίζουν οι ενδοαισθητηριακές μεταβλητές (όπως τα συστήματα που ενημερώνουν τον ίδιο τον οργανισμό για τη συχνότητα της αναπνοής, τη θερμοκρασία κορμού, ή το pH του μυός κλπ).

Η ποικιλία των αντιδράσεων αυτών εγείρει την πιθανότητα, τα χαμηλά ποσοστά συμμετοχής και παραμονής σε προγράμματα φυσικής δραστηριότητας, να συνδέονται με αιτιώδη σχέση, με τα αισθήματα ευχαρίστησης και δυσαρέσκειας που προκύπτουν από την άσκηση. (35. Ekkekakis, P. – 2008. "Τα αισθήματα ευχαρίστησης και δυσαρέσκειας κατά τη σωματική άσκηση: Μακρά πορεία από το Δυϊσμό στη Λειτουργική Διττότητα μέσα από τη θεωρία του Διττού Τρόπου". Πρακτικά 10ου Συνεδρίου Αθλητικής ψυχολογίας ΕΨΕΝΑ σελ. 19 – 21)

Όροι:

Αναερόβιο κατώφλι: είναι το οριακό επίπεδο έντασης μιας φυσικής δραστηριότητας πάνω από το οποίο αρχίζει να συσσωρεύεται στο αίμα γαλακτικό οξύ. Κατά κανόνα, αντιστοιχεί στο 82% με 87% της μέγιστης καρδιακής συχνότητας. Στο επίπεδο αυτό, το οξυγόνο που προσλαμβάνουμε δεν είναι αρκετό για να εξισορροπηθεί το παραγόμενο γαλακτικό οξύ που με τη σειρά του δρα ανασταλτικά στην συνέχιση της δραστηριότητας. Η επόμενη άμεση συνέπεια είναι η ακούσια διακοπή της δραστηριότητας.

Προμετωπιαίος λοβός: περιοχή του εγκεφάλου των θηλαστικών, στο μπροστινό μέρος του κάθε ημισφαιρίου. Συνδέεται με τον έλεγχο των εκούσιων κινήσεων του σώματος. περιέχει τους περισσότερους, ευαίσθητους στην ντοπαμίνη, νευρώνες και έχει σχέση με την ανταμοιβή, την προσοχή, την μακροπρόθεσμή μνήμη, το σχεδιασμό και την κίνηση. Η βασικότερη όμως δραστηριότητα αυτής της περιοχής του εγκεφάλου, όσον αφορά τις ψυχικές λειτουργίες, θεωρείται η συγκρότηση της σκέψης και των δράσεων ανάλογα με τους εσωτερικά καθορισμένους στόχους. (36. Finger, St. 1994)

Σταυρούλα Ζυγούρη, Ολυμπιονίκης της πάλης, Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής
Ιστοσελίδα: https://www.voulazygouri.gr – Email: voulazy@gmail.com

Η επίδραση της άσκησης στη ψυχολογική κατάσταση – Κεφάλαιο 7ο: Τομείς του ψυχολογικού φάσματος που δέχονται αρνητικές επιδράσεις από την άσκηση

Κεφάλαιο 7ο: Τομείς του ψυχολογικού φάσματος που δέχονται αρνητικές επιδράσεις από την άσκηση

Η σωματική άσκηση κατά βάση, επιδρά θετικά στην ψυχική μας κατάσταση όπως και στην σωματική μας κατάσταση. Αυτό συμβαίνει όταν γίνεται χρήση της με μέτρο, και μέσα σε λογικά πλαίσια. Σε περιπτώσεις που γίνονται υπερβολές και κατάχρηση είναι ευνόητο ότι θα υπάρξουν και ανεπιθύμητες επιδράσεις στον ψυχοσυναισθηματικό μας τομέα. Ας μη μας ξενίζει η ύπαρξη αυτής της παραμέτρου. Όταν περνάμε στα όρια της υπέρχρησης όπως είναι σίγουρο ότι θα βλάψουμε το σώμα μας, είναι επίσης σίγουρο ότι θα βλάψουμε και την ψυχή μας.

Το φαινόμενο ορίστηκε ως «εξάρτηση» ή «εθισμός» στην άσκηση και σημειώνει αρκετά «θύματα», πρωτίστως στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες, όπου ορισμένοι άνθρωποι, μπορεί να προξενήσουν στον εαυτό τους – αλλά και στο περιβάλλον τους – σοβαρή ζημιά, εκδηλώνοντας εμμονή για εκγύμναση σε υπερβολικό βαθμό. Η εξάρτηση από τη γυμναστική φαίνεται να είναι μάλιστα, το ίδιο δυνατή με την εξάρτηση από το ποτό ή τα ναρκωτικά. Αρκετοί από τους πάσχοντες χρήζουν μάλιστα νοσηλείας για να καταφέρουν να απεξαρτηθούν (32. Berkshire's Huntercombe: Βρετανικό νοσοκομείο νοσηλεύει τέτοιου είδους εξαρτημένα άτομα).

Η επίδραση της άσκησης στη ψυχολογική κατάσταση 13

Όταν η γυμναστική φτάνει να θεωρείται στενά συνδεδεμένη με τις προσωπικές αξίες κάποιου, όταν αυτός δεν γυμνάζεται για να ευχαριστηθεί αλλά ψυχαναγκαστικά νιώθει υποχρεωμένος να το κάνει, όταν ακόμη νιώθει ενοχές και άγχος αν παραλείψει να ασκηθεί, τότε η άσκηση έχει ξεκινήσει να έχει αρνητικές επιδράσεις στην ψυχοσύνθεσή του.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα κάποιων ανθρώπων, που αγάπησαν πάρα πολύ την άσκηση παρουσιάζοντας πολύ κακή ψυχική και συναισθηματική διάθεση, όταν για κάποιους λόγους την σταμάτησαν. Επιπλέον δημιούργησαν διάφορα επαγγελματικά και οικογενειακά προβλήματα στον εαυτό τους.

Πιο σπάνια περιστατικά, στην επιθυμία τους και στην προσπάθεια που κατέβαλαν για να διατηρήσουν ένα καλό σώμα, σύμφωνο με τις «επιταγές» του σύγχρονου image, παρουσίασαν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα όπως π.χ. νευρική ανορεξία. Σε τέτοιες περιπτώσεις κατά κανόνα προϋπάρχουν, ψυχογενείς διαταραχές ή ασταθές κοινωνικό περιβάλλον.

Ωστόσο όμως, ακόμα και σε άτομα με ψυχική ευστάθεια και σταθερό κοινωνικό περιβάλλον παρουσιάζονται χαμηλά ποσοστά συμμετοχής σε φυσικές δραστηριότητες και υψηλά ποσοστά εγκατάλειψης του προγράμματος άσκησης, παρ' όλο που τα ίδια άτομα δηλώνουν αρχικά ότι νιώθουν ευχαρίστηση με αυτό που κάνουν και γνωρίζουν την θετική επίδραση της άσκησης στο οργανισμό τους. Χρήζει περαιτέρω διερεύνησης η παραπάνω αντίθεση αν και πρωτίστως φαίνεται να οφείλεται στα αντικρουόμενα συναισθήματα ευχαρίστησης αλλά και δυσαρέσκειας που προκαλεί η άσκηση σε όλους τους ανθρώπους.

Σταυρούλα Ζυγούρη, Ολυμπιονίκης της πάλης, Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής
Ιστοσελίδα: https://www.voulazygouri.gr – Email: voulazy@gmail.com

Η επίδραση της άσκησης στη ψυχολογική κατάσταση – Κεφάλαιο 6ο: Διαφορές ελεύθερης άσκησης και οργανωμένου αθλητισμού

Κεφάλαιο 6ο: Διαφορές ελεύθερης άσκησης και οργανωμένου αθλητισμού

Στο σημείο αυτό πρέπει να επισημανθούν, οι διαφορές μεταξύ άσκησης και αθλητισμού από τη σκοπιά της επίδρασης στην ψυχική διάθεση, ώστε να γίνει κατανοητό, ποιες πρέπει να είναι οι κατευθύνσεις που ενδείκνυται να δίνουμε στους ασκούμενους που έχουμε υπό την επίβλεψή μας. Ειδικά όταν συμβαίνει να ανήκουν (ή υπάρχει η πιθανότητα να ανήκουν) σε ομάδες αυξημένου "ψυχολογικού κινδύνου".

Προτιμάται η ελεύθερη άσκηση και όχι ο οργανωμένος αθλητισμός ή ο πρωταθλητισμός, σε άτομα με προϋπάρχουσες ψυχολογικές ιδιαιτερότητες. Διότι ο αθλητισμός αναγκάζει το άτομο να πειθαρχεί στους κανόνες και να συναγωνίζεται, πράγμα που οδηγεί πολλές φορές στην αύξηση του άγχους. Συγκεκριμένα, άνθρωποι που εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα άγχους ή στρες, παίρνοντας μέρος σε ασκήσεις και αθλήματα συναγωνισμού, ενδέχεται να επιδεινώσουν την κατάστασή τους (29. Harris 1985).

Επιπλέον, οι υψηλές ψυχολογικές εντάσεις, η επιθετικότητα, η έντονη επιδίωξη στόχων αλλά και οι συχνές απογοητεύσεις του αγωνιστικού αθλητισμού ενδέχεται να ευνοήσουν ή να επιδεινώσουν, επιθετική συμπεριφορά Τύπου Α (30. η επιθετική συμπεριφορά που στρέφεται προς τα μέσα – "στρες συμπεριφορά τύπου Α" – Rice 2005:471).

Η επίδραση της άσκησης στη ψυχολογική κατάσταση 12

Οι ιδιαίτερες λοιπόν συνθήκες ανταγωνισμού του οργανωμένου αθλητισμού, οι οποίες θα χαλύβδωναν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα ενός καλά ισορροπημένου ατόμου, αν υποχρεωθούν να συνυπάρξουν στο υπόβαθρο μιας βεβαρημένης ψυχολογικής κατάστασης, δεν αποκλείεται να καταστούν επιζήμιες για το εν λόγω άτομο.

Όροι: Συμπεριφορά Τύπου Α (ή αλλιώς "η επιθετική συμπεριφορά που στρέφεται προς τα μέσα"). Τα άτομα που παρουσιάζουν στοιχεία συμπεριφοράς τύπου Α, είναι ανυπόμονα, ανασφαλή, ιδιαίτερα ανταγωνιστικά και επιθετικά και δεν μπορούν να χαλαρώσουν. Καταναγκαστικά κάνουν πολλά πράγματα μαζί, συχνά είναι θύματα πίεσης που ασκούν οι ίδιοι στον εαυτό τους. Σπάνια βλέπουμε την προσωπικότητα τύπου Α να εκφράζεται έντονα με φωνές, βρισιές και χειρονομίες. Συνήθως φωνάζουν σιωπηλά και ξεθυμαίνουν με το να ρίχνονται ακόμη πιο σκληρά στην δουλειά ή να καταβάλουν μεγαλύτερη σωματική προσπάθεια όταν αθλούνται. Λίγοι άνθρωποι με προσωπικότητα τύπου Α, καταφέρνουν να ικανοποιήσουν τις φιλοδοξίες τους, αλλά ακόμη και αν το πετύχουν, γρήγορα θέτουν στον εαυτό τους άλλους στόχους, εξίσου άφταστους και εξίσου τιμωρητικούς (31. Rice 2005:259 – 372 από: "στρες & συμπεριφορά τύπου Α").

Σταυρούλα Ζυγούρη, Ολυμπιονίκης της πάλης, Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής
Ιστοσελίδα: https://www.voulazygouri.gr – Email: voulazy@gmail.com