Βούλα Ζυγούρη – Ο αθλητισμός ως μοχλός ανάπτυξης και εξέλιξης της ποιότητας, της παιδείας και της οικονομίας στις τοπικές μας κοινωνίες

Η εκπομπή business plan στο Star Κεντρικής Ελλάδας στις 22-10-2022 με την δημοσιογράφο Βίκυ Κοτσιμπού. Η εκπομπή κινείται γύρω από την επιχειρηματικότητα και τη Δημόσια Διοίκηση και την περιφερειακή ανάπτυξη. Είναι οικονομικού περιεχομένου. Το βασικά θέμα συζήτησης ήταν ¨ο αθλητισμός ως μοχλός ανάπτυξης και εξέλιξης της ποιότητας, της παιδείας και της οικονομίας στις τοπικές μας κοινωνίες”

Βραβεία ΠΣΑΤ: Βραβεύτηκαν οι κορυφαίοι του ελληνικού αθλητισμού

Σε μια λαμπερή εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τρίτης (20/12) ο ΠΣΑΤ βράβευσε τους κορυφαίους της χρονιάς.

Το απόγευμα της Τρίτης (20/12) πραγματοποιήθηκε η ετήσια απονομή των βραβείων για την ανάδειξη των κορυφαίων του ελληνικού αθλητισμού που διοργανώνεται από τον ΠΣΑΤ.

Στις βασικές βραβεύσεις της βραδιάς ο Μίλτος Τεντόγλου βραβεύτηκε ως ο καλύτερος αθλητής, η Αντιγόνη Ντρισμπιώτη ως η καλύτερη αθλήτρια, ο Γιώργος Πομάσκι ως ο κορυφαίος προπονητής και η Εθνική πόλο ανδρών ήταν η καλύτερη ομάδα.

Ο Δημοσθένης Μιχαλετζάκης αναδείχθηκε κορυφαίος αθλητής με αναπηρία. Κατά τη διάρκεια του 2022 στέφθηκε πρωταθλητής κόσμου στα 100μ. ελεύθερο S8 στη διοργάνωση που φιλοξενήθηκε στην Πορτογαλία, ενώ ήταν δεύτερος στα 100μ. μικτής ατομικής SM8 αλλά και τα 50μ. ελεύθερο S8.

Η Αλεξάνδρα Σταματοπούλου παραλαμβάνει το βραβείο της ANDREAS PAPAKONSTANTINOU / TOURETTE PHOTOGRAPHY

Κορυφαία αθλήτρια με αναπηρία αναδείχθηκε η Αλεξάνδρα Σταματοπούλου η οποία στέφθηκε πρωταθλήτρια κόσμου στα 50μ. ύπτιο κατηγορίας S4, ενώ η Εθνική ομάδα Κωφών στο μπάσκετ γυναικών για την κατάκτηση την τέταρτης θέσης στου Ολυμπιακούς Αγώνες Κωφών.

Ο Γιώργος Πρίντεζης τιμήθηκε για την αθλητική και κοινωνική προσφορά του. Το καλοκαίρι του 2022 μια «μαγική» αθλητική καριέρα, αφήνοντας το στίγμα του στο ευρωπαϊκό μπάσκετ τόσο με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας, όσο και με τη φανέλα του Ολυμπιακού επί 20 σεζόν ων ο μακροβιότερος μπασκετμπολίστας στην ιστορία της ομάδας του Πειραιά.

Ο Γιώργος Πρίντεζης κατέκτησε δύο “back to back” τίτλους Euroleague (2012, 2013) με τον Ολυμπιακό, με το διάσημο «πεταχτάρι» του που χάρισε το τρόπαιο στους «ερυθρόλευκους» στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στη ΤΣΣΚΑ να συγκλονίζει το φίλαθλο κοινό.

Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε επίσης ένα Διηπειρωτικό Κύπελλο (2013), τέσσερα πρωταθλήματα Ελλάδας (2012, 2015, 2016, 2022), δύο Κύπελλα Ελλάδας ( 2011, 2022). Διετέλεσε αρχηγός του Ολυμπιακού τη σεζόν 2021-22. Με την Εθνική ανδρών συμμετείχε σε 127 αγώνες, σημείωσε 1.127 πόντους, ενώ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2009.

Το έπαθλο “ευ αγωνίζεσθαι” δόθηκε στον Αργεντινό ποδοσφαιριστή της ΑΕΚ, Σέρχιο Αραούχο, για την κίνηση του να σχηματίσει με τα δάχτυλα του το γράμμα «Α» μετά το γκολ που πέτυχε εναντίον του Άρη στο «Κλεάνθης Βικελίδης» αφιερώνοντάς το στον δολοφονημένο 19χρονο φίλαθλο Άλκη Καμπανό.

Ο πρόεδρος της ΚΟΕ βραβεύει τις αδερφές Πλευρίτου ANDREAS PAPAKONSTANTINOU / TOURETTE PHOTOGRAPHY

Ειδική βράβευση είχαμε και στις αδελφές Πλευρίτου (Μαργαρίτα, Ελευθερία, Βασιλική), οι οποίες γεννήθηκαν στη Θεσσαλονίκη, αλλά είναι συμπαίκτριες στην ομάδα υδατοσφαίρισης του Ολυμπιακού. Η Μαργαρίτα διατελεί αρχηγός της Εθνικής ομάδας κι είναι εκπρόσωπος στην Επιτροπή Αθλητών στη FINA, η Ελευθερία αναδείχθηκε φέτος MVP στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Σπλιτ, ενώ και η Βάσω είναι διεθνής.

Το έπαθλο ανερχόμενων ταλέντων κέρδισαν η Παναγιώτα Κουζιλου, η οποία φέτος σε ηλικία 16 ετών κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στην κατηγορία των 57 κιλών στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κορασίδων και στην Αριάδνη Νασκαρη, η οποία μεταξύ άλλων κατέκτησε την 2η θέση στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Laser Run γυναικών, τη 3η θέση στο Πανευρωπαϊκό Biathle γυναικών.

Ο Σύλλογος ΑΘΛΗ.Σ.Υ βραβεύτηκε για την επιτυχημένη διοργάνωση του Ημιμαραθωνίου Κρήτης στο Αρκαλοχώρι. Ο Ημιμαραθώνιος Κρήτης, με τα πασίγνωστα βίντεο των εκατομμυρίων views, αναδεικνύει την Κρητική φιλοξενία, τον Κρητικό πολιτισμό, την Κρητική γαστρονομία, μέσα από μια άψογη καθ’ όλα διοργάνωση, που στηρίζεται στον ακούραστο εθελοντισμό απλών ανθρώπων.

Η Σοφία Σακοράφα βράβευσε τη Βούλα Πατουλίδου ANDREAS PAPAKONSTANTINOU / TOURETTE PHOTOGRAPHY

Επιπρόσθετα είχαμε δύο τιμητικές βραβεύσεις. Η πρώτη ήταν στη Βούλα Πατουλίδου. Βραβεύτηκε για τη συμπλήρωση 30 ετών από την κατάκτηση του πρώτου χρυσού μεταλλίου σε Ολυμπιακούς Αγώνες από Ελληνίδα αθλήτρια. Συγκεκριμένα, στις 5 Αυγούστου 1992, στη Βαρκελώνη κατέκτησε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στα 100 μέτρα εμπόδια με επίδοση 12.64.

Η δήλωση της «για την Ελλάδα, ρε γαμώτο!» έμεινε στην ιστορία. Ήταν μέλος της Ολυμπιακής ομάδας στίβου σε πέντε Ολυμπιακούς Αγώνες (1988, 1992, 1996, 2000, 2004). Αντιπεριφερειάρχης της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης.

Η δεύτερη ήταν στον Πύρρο Δήμα. Όπως και η Βούλα Πατουλίδου έτσι και εκείνος βραβεύεται για τη συμπλήρωση 30 ετών από την κατάκτηση του πρώτου χρυσού Ολυμπιακού μεταλλίου εκ των τριών χρυσών που κατέκτησε συνολικά σε Ολυμπιακούς Αγώνες (Βαρκελώνη 1992, Ατλάντα 1996 και Σίδνεϊ 2000).

Στις 31 Ιουλίου, ο Πύρρος Δήμας ανέβηκε στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου στην κατηγορία των 83 κιλών. Είναι ο μοναδικός έως σήμερα ‘Ελληνας αρσιβαρίστας με τρία χρυσά Ολυμπιακά μετάλλια κι ένα χάλκινο (Αθήνα 2004). Αντιπρόεδρος Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών (IWF), Γενικός Γραμματέας Ελληνικής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών (ΕΟΑΒ)

Ο Απόστολος Χρήστου κατά τη διάρκεια της βράβευσης ANDREAS PAPAKONSTANTINOU / TOURETTE PHOTOGRAPHY

Ο Απόστολος Χρήστου βραβεύτηκε για τις εξαιρετικές του επιδόσεις μέσα στο 2022. Πρωταθλητής Ευρώπης στην Ρώμη στα 50μ. ύπτιο και δεύτερος στα100μ. ύπτιο στην ίδια διοργάνωση. Λίγους μήνες νωρίτερα, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 100μ. ύπτιο του Ευρωπαϊκού 25άρας στο Καζάν 2021, ενώ στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Βουδαπέστης κατετάγη 5ος στα 50 και τα 100μ. ύπτιο, με ρεκόρ αγώνων μάλιστα στον ημιτελικό της δεύτερης απόστασης.

Βραβείο πήρε και ο Αντώνης Παπακωνσταντίνου για το χρυσό μετάλλιο στο σκιφ ελαφρών βαρών του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ανδρών και ασημένιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα επίσης στο ελαφρύ σκιφ.

Οι ειδικές βραβεύσεις της βραδιάς

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης ο ΠΣΑΤ προχώρησε σε μερικές ακόμα ειδικές βραβεύσεις. Η πρώτη από αυτές ήταν στην οικογένεια του αδικοχαμένου Αλέξανδρου Νικολαΐδη, με το βραβείο να παραλαμβάνει η σύζυγός του Δώρα Τσαμπάζη.

Ο αείμνηστος δις «ασημένιος» Ολυμπιονίκης του Τάε Κβον Ντο Αλέξανδρος Νικολαϊδης άφησε φτωχότερο τον ελληνικό αθλητισμό στις 14 Οκτωβρίου 2022, λίγες ημέρες πριν συμπληρώσει τα 43 του, μετά από μάχη δύο ετών με μία σπάνια μορφή καρκίνου.

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης χρησιμοποίησε τη φωνή του και την αναγνωρισιμότητα που του χάρισε ο αθλητισμός για να ευαισθητοποιήσει την κοινωνία σε θέματα αλληλεγγύης και δικαιοσύνης. Η τελευταία επιθυμία του, όπως την εξέφρασε στη συγκλονιστική επιστολή του, ήταν να βγουν σε δημοπρασία τα δύο Ολυμπιακά μετάλλιά του και το ποσό που θα συγκεντρωθεί να δοθεί σε δομές για τα παιδιά. Τη διαδικασία της δημοπρασίας η οποία ολοκληρώνεται σύντομα έχει αναλάβει η πολυαγαπημένη σύζυγος του και μητέρα των δύο παιδιών του, Δώρα Τσαμπάζη.

Ο Μιχάλης Μουρούτσος με τη σύζυγο του αδικοχαμένου Αλέξανδρου Νικολαΐδη, Δώρα Τσαμπάζη ANDREAS PAPAKONSTANTINOU / TOURETTE PHOTOGRAPHY

Επιπρόσθετα βραβεύτηκε και ο επιστήθιος φίλος του Αλέξανδρου Νικολαϊδη και «χρυσός» Ολυμπιονίκης του Τάε Κβον Ντο στο Σίδνεϊ το 2000, Μιχάλης Μουρούτσος, για τη μεγάλη του προσφορά στον αθλητισμό, αλλά και τη συμπαράστασή του προς εκείνον. Συγκίνησε μεταφέροντας τα δύο Ολυμπιακά μετάλλια του Αλέξανδρου Νικολαΐδη στο ύστατο αντίο υπό την ανάκρουση του εθνικού ύμνου.

Βραβεύτηκε η Άρτεμις Ιγνατίου η οποία από το 2008 είναι η επίσημη χορογράφος και καλλιτεχνική διευθύντρια των τελετών Αφής και Παράδοσης της Ολυμπιακής Φλόγας. Τιμήθηκε για τον άρτιο καλλιτεχνικό σχεδιασμό των τελετών που παρακολουθούν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο και μέσα από τις οποίες μεταλαμπαδεύονται οι Ολυμπιακές αξίες και το μήνυμα της ειρήνης.

Έχει επίσης αναλάβει την τελετή έναρξης του Αυθεντικού Μαραθωνίου και πολλών άλλων αθλητικών εκδηλώσεων. Είναι ιδρύτρια του χοροθεάτρου ART με το οποίο σκηνοθέτησε πολλές παραστάσεις χορού στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο Γιώργος Κουγιουμτσίδης έγραψε ιστορία και βραβεύτηκε από τον ΠΣΑΤ. Συγκεκριμένα, στις 28 Μαρτίου 2022, στο Ευρωπαϊκό της Βουδαπέστης, ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου, στην κατηγορία των 79 κιλών. Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, στις 11 Μαρτίου 2022, ο 20χρονος παλαιστής αναδείχτηκε «χρυσός» στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U23, στα 79 κιλά, στη Βουλγαρία. Μέσα στο 2022, ο αθλητής του Θέμη Ιακωβίδη αναδείχτηκε επίσης 5ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U23 και 8ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανδρών, πάντα στα 79 κιλά.

Ο Γιώργος Κουγιουμτσίδης ANDREAS PAPAKONSTANTINOU / TOURETTE PHOTOGRAPHY

Ο ΠΣΑΤ στρέφει… τις κάμερες στο ποδόσφαιρο γυναικών, η δημοτικότητα του οποίου στον διεθνή χώρο είναι τεράστια. Στην Ελλάδα γίνονται πλέον σταθερά βήματα ανάπτυξής του. Η ομάδα του ΠΑΟΚ είναι η πολυνίκης στις κατακτήσεις του Πρωταθλήματος Ελλάδας, μετρώντας οκτώ διαδοχικούς τίτλους και 17 στο σύνολο, καθώς και 6 Κύπελλα Ελλάδας. Βραβεύουμε την ομάδα του ΠΑΟΚ στο πρόσωπο της 18χρονης κεντρικής αμυντικού Μαρίας Γκουνη Παπαϊώννου, η οποία μεταπήδησε από την Ολυμπιάδα Υμηττού στον «Δικέφαλο» το περασμένο καλοκαίρι.

Επίσης, ο ΠΣΑΤ βραβεύει την καταξιωμένη διεθνή μέσο του Παναθηναϊκού Χαρούλα Δημητρίου, η οποία δίνει αγώνες για το ποδόσφαιρο γυναικών όχι μόνο μέσα στο γήπεδο, αλλά και ως γενική γραμματέας του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών και Ποδοσφαιριστριών (ΠΣΑΠΠ). Ο ΠΣΑΠΠ ενέταξε τις ποδοσφαιρίστριες στη δύναμή του αλλάζοντας το καταστατικό του στις 31 Μαΐου 2021, ενώ δύο γυναίκες μετέχουν στο Δ.Σ. του από 12 Μαΐου 2022.

Η Ειρήνη Μιχαηλίδη και ο Χριστόφορος Πολυδώρου, μεταλλιούχοι στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες Μεταμοσχευμένων και Αιμοκαθαιρόμενων, βραβεύτηκαν γιατί έστειλαν μήνυμα θέλησης και δύναμης με το παράδειγμά τους. Συνδυάζουν τη δύσκολη καθημερινότητά τους με τον πρωταθλητισμό κατακτώντας κορυφές. Η Ειρήνη Μιχαηλίδη κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα και το ασημένιο στα 200 μέτρα. Ο πρόεδρος του Αθλητικού Συλλόγου Νεφροπαθών και Μεταμοσχευμένων «Άτλαντας» Χριστόφορος Πολυδώρου τερμάτισε τρίτος στα 400 μέτρα. Οι ως άνω διακρίσεις σημειώθηκαν στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες Μεταμοσχευμένων και Αιμοκαθαιρόμενων στην Οξφόρδη.

Την Βράβευση πραγματοποίησε η Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών, Βούλα Ζυγούρη και ο Τομεάρχης Αθλητισμού του ΠΑΣΟΚ, Θανάσης Ζαννιάς

Ο Γιάννης Αναστασίου στο πρόσωπό του οποίου ο ΠΣΑΤ τίμησε όλους τους “υγιείς” φιλάθλους, που με την κόσμια συμπεριφορά τους στην κερκίδα αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση. Ο Γιάννης Αναστασίου, φίλαθλος του Ολυμπιακού και πατέρας τριών παιδιών παραδίδει μαθήματα ήθους και χαίρει εκτίμησης και από τον φίλαθλο κόσμο των αντίπαλων ομάδων.

https://www.sport24.gr/epikairothta/vraveia-psat-vraveytikan-oi-koryfaioi-toy-ellinikoy-athlitismoy.9878044.html

Παρακολουθήστε όλη την εκδήλωση εδώ

Η Επιτροπή Ισότητας των Φύλων της ΕΟΕ βράβευσε τους αθλητές – γονείς στο «Τόκιο 2020»

Η Επιτροπή Ισότητας των Φύλων της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής βράβευσε τις αθλήτριες και τους αθλητές που ήταν γονείς τη χρονιά των Ολυμπιακών Αγώνων «Τόκιο 2020» σε μία πολύ όμορφη τελετή μέσα σε οικογενειακό κλίμα.

Στην εκδήλωση της ΕΟΕ βραβεύτηκαν oι Βύρων Κοκκαλάνης (ιστιοπλοΐα), Αλέξης Ντανατσίδης (τζούντο), Βούλα Παπαχρήστου (στίβος), Λευτέρης Πετρούνιας (γυμναστική), Αιμιλία Τσουλφά (ιστιοπλοϊα), Κώστας Φιλιππίδης (στίβος), Γιάννης Φουντούλης (πόλο), Ευαγγελία Ψάρρα (τοξοβολία), oι οποίοι παρέλαβαν τα έπαθλα και τα επιδόματα, μαζί με τις οικογένειες του.

Την βράβευση του Βύρωνα Κοκκαλάνη πραγματοποίησε η Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών Βούλα Ζυγούρη

Σκοπός της πολύ όμορφης εκδήλωσης από την Επιτροπή Ισότητας των Φύλων είναι να αντιληφθούν όλοι ότι δεν τελειώνει η αθλητική καριέρα με τη δημιουργία οικογένειας, η οποία φέρνει αλλαγές στην καθημερινότητα αλλά δεν δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια στην προσπάθεια για πρωταθλητισμό.
Στην εκδήλωση ήταν προσκεκλημένη, η Annamarie Phelps, Αντιπρόεδρος της Βρετανικής Ολυμπιακής Επιτροπής και Πρόεδρος της Επιτροπής Ισότητας, διαφορετικότητας και Ενσωμάτωσης των Ευρωπαϊκών Ολυμπιακών Επιτροπών, ενώ παρέστη και ο Υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης.

Καπράλος: «Μόνο θαυμασμός για τους αθλητές-γονείς»

Στην τοποθέτηση του, ο Πρόεδρος της ΕΟΕ και μέλος της ΔΟΕ Σπύρος Καπράλος, μεταξύ άλλων επισήμανε: «Εκ των πραγμάτων η ζωή ενός αθλητή δεν είναι συνηθισμένη. Οι ώρες προπόνησης καθημερινά είναι πάρα πολλές – εφόσον βέβαια κάποιος θέλει να βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο -. Όταν μάλιστα υπάρχει προετοιμασία για Ολυμπιακούς αγώνες, οι ώρες αυτές αυξάνονται πολύ περισσότερο, προκειμένου να έρθει η πολυπόθητη πρόκριση για τους αγώνες. Προσθέστε σε αυτό – το έτσι και αλλιώς δύσκολο παζλ – και το ρόλο του γονέα, γονέα μάλιστα μικρών παιδιών συνήθως, για να αντιληφθείτε τι έχουν καταφέρει οι αθλήτριες και οι αθλητές που τιμάμε σήμερα. Θέλουμε λοιπόν να εκφράσουμε τον θαυμασμό και την υποστήριξή μας προς αυτούς τους Αθλητές που καταφέρνουν να ισορροπήσουν μεταξύ μιας εξαιρετικής αθλητικής καριέρας και την εκπλήρωση των οικογενειακών υποχρεώσεων. Αυτοί οι αθλητές έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας!»

Η Πρόεδρος της Επιτροπή Ισότητας των Φύλων Βασιλική Μιλλούση αφού ευχαρίστησε την κυρία Phelps για την αποδοχή της πρόσκλησης, είπε: «Θεωρώ σπουδαίες τις αθλήτριες και τους αθλητές που καθημερινά δίνουν τη ζωή τους για τον μεγάλο στόχο τους. Όμως θεωρώ ακόμη πιο σημαντικές τις αθλήτριες και τους αθλητές γονείς που όλα αυτά θα τα κάνουν παράλληλα με τη σπουδαιότητα της στήριξης της οικογένειάς τους. Ως γυναίκα, μητέρα, σύζυγος και αθλήτρια θέλω να συγχαρώ όλους εσάς που τα καταφέρνετε όλα αυτά παράλληλα και μας δίνεται ένα ηχηρό μήνυμα για τον αθλητισμό-πρωταθλητισμό: Οτι με τη δημιουργία της οικογένειάς δεν σταματούν οι στόχοι και τα όνειρα, αντίθετα γίνονται πιο δυνατά προκειμένου να γίνεις το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά σου.»

Στην εκδήλωση που παρουσίασε η δημοσιογράφος Δώρα Παντέλη, παρέστησαν επίσης, ο Γενικός Γραμματέας Αθλητισμού Γιώργος Μαυρωτάς, η Γενική Γραμματέας Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων Καλυψώ Γούλα, η Πρόεδρος των Ελλήνων Olympians Βούλα Κοζομπόλη, η Πρόεδρος των Ελλήνων Ολυμπιονικών Βούλα Ζυγούρη, ο Ολυμπιονίκης Δημοσθένης Ταμπάκος και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής Γιώργος Καπελλάκης.

Από την ΕΟΕ παραβρέθηκαν επίσης, ο Β’ Αντιπρόεδρος Στέφανος Χανδακάς, ο Πρόεδρος της Επιτροπής Μάρκετινγκ Νίκος Ιατρού, τα μέλη Γιώργος ΚαραμπέτσοςΝίκος Ξυλούρης, Θωμάς Τόκας, Φώτης Καυμενάκης, Θανάσης Παπαγεωργίου, Κωστής Λιαρομάτης και η Γενική Διευθύντρια Υβέτ Κοσμετάτου.

https://www.gazzetta.gr/ypoloipa-athlimata/2180890/i-epitropi-isotitas-ton-fylon-tis-eoe-brabeyse-toys-athlites-goneis-sto

Πάλη, κάτι παραπάνω από ένα άθλημα

   

Μπήκα πολύ μικρή στον αθλητισμό, πριν καν τα πέντε μου χρόνια, δεν θυμάμαι και πολλά, η πρώτη μου μνήμη είναι να προσπαθώ να δέσω τα κορδόνια μου!

Ο αθλητής δεν είναι αυτός που αγαπάει το άθλημα, είναι αυτός που αγαπάει τον άθλο του, το κατόρθωμά του, αυτό που καταφέρνει είναι αυτό που αγαπά. Αν δεν το καταφέρνει, φυσικά και δεν το αγαπά.

Όταν ξεκίνησα να μαθαίνω την πάλη, δεν υπήρχε καμία διέξοδος για τις γυναίκες, δεν ήταν Ολυμπιακό άθλημα, μπορεί να μην ήταν καν και άθλημα του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Το έκανα, γιατί με έπαιρνε ο μπαμπάς μου μαζί του. Ήταν παλαιστής και με έπαιρνε μαζί του στην προπόνηση. Κι άλλοι πατεράδες έφερναν τα παιδιά τους στην προπόνηση και μας έδειχναν πράγματα, μια φορά την εβδομάδα μάλιστα ο καθένας έκανε τον “φύλακα” των παιδιών, τον “παιδονόμο”.

Ο πατέρας μου θεωρούσε ότι ήταν ένα καλό άθλημα για να ξεκινήσει κάποιος, όχι μόνο για να αθλείται αλλά και για να αποκτά κοινωνικές δεξιότητες, να έρχεται σε επαφή με το πώς θα είναι η κοινωνία αργότερα.

Η πάλη είναι ουσιαστικά ένας αντικατοπτρισμός της κοινωνίας μας, δεν είναι ένα παραδοσιακό άθλημα που εφευρέθηκε κάποια στιγμή, όπως για παράδειγμα το μπάσκετ, το οποίο το εφηύρε ο Τζέιμς Νάισμιθ, ένας καθηγητής σε κολέγιο της Αμερικής, για να παίζουν τα παιδιά.

Η πάλη δεν έχει αρχή και τέλος, χάνεται στον χώρο και τον χρόνο, είναι ο αντικατοπτρισμός της προσπάθειας του ανθρώπου να κυριαρχήσει πάνω τους.

Ο άνθρωπος τρέχει ν’ αντιμετωπίσει το πρόβλημά του και παλεύει με αυτό, όταν τελικά δεν μπορεί να το αποφύγει.

Η πάλη έχει κυρίως συμβολισμούς για τη ζωή, έχω καταλήξει πως δεν είναι άθλημα, είναι κοινωνιολογική προσέγγιση της ζωής μας.

Στην παλαίστρα έχεις έναν κόκκινο κύκλο γύρω-γύρω, τον κύκλο της κοινωνικής μας οριοθέτησης για παράδειγμα, και όλες τις κινήσεις πρέπει να τις κάνεις “κατά μέσα”, γιατί, όταν τις κάνεις “κατά έξω”, έξω από το κοινωνικό σύνολο, αμείβεται ο αντίπαλος.

Έχεις τον προπονητή δίπλα, τον βοηθό σου, ο οποίος σου δίνει οδηγίες την ώρα του αθλήματος. Ακολουθώντας τες, καμιά φορά μπορεί να σου βγουν σε κακό, όπως γίνεται στη ζωή μας, εμείς δηλαδή μπορεί να δεχτούμε βοήθεια, αλλά είμαστε και υπεύθυνοι για τις επιλογές μας.

Ο αγώνας δεν σταματάει, θέλεις να υπερνικήσεις έναν αντίπαλο που θέλει να σου κάνει και αυτός το ίδιο. Βέβαια έχεις έξι λεπτά για να το κάνεις, θα μπορούσες να έχεις και μια ζωή, αλλά δεν θα ήταν… δόκιμο για τους αγώνες.

Αλλά, όσο κι αν χάνεις, αν καταφέρεις και τον ακινητοποιήσεις με την πλάτη στο έδαφος, όποια στιγμή και αν είναι αυτή, κερδίζεις, όπως και πάλι γίνεται με τις καταστάσεις στη ζωή μας, μπορεί να νομίζεις ότι σε υπερνικούν, αλλά, όποια στιγμή “ακινητοποιήσεις”, κέρδισες.

Το μόνο που σε “χαλάει” στην πάλη είναι το αδιέξοδο, να νομίζεις ότι είσαι σε αδιέξοδο, όπως και στη ζωή.

Επίσης, ο καλός σωματότυπος θα σου χρειαστεί, γιατί, ό,τι και αν συμβεί, χρειάζονται δύναμη, ταχύτητα και αντοχή.

Αλλά όλα αυτά, όπως έρχονται, έτσι και παρέρχονται, εκτός από τις προσαρμογές που έχεις κάνει εσύ στο διανοητικό σου σύστημα και στον εγκέφαλό σου.

Πρόκειται λοιπόν μια κατάσταση απόκτησης κοινωνικών δεξιοτήτων

Στα 12-13 μου, όταν δεν είχε αγώνες πάλης, άρχισα να δοκιμάζω άλλα αθλήματα, με πρώτο σταθμό την ενόργανη.

Εκεί με πήγε ο πατέρας μου, καθώς μεγάλο κομμάτι από την προπόνηση της πάλης έχει ως στόχο την ευκινησία και την ευλυγισία. Κάνεις ροντάτφλικσάλτα, αλλά, όταν αυτά τα μαθαίνεις από τους προπονητές της πάλης, δεν τα μαθαίνεις πολύ καλά, με αποτέλεσμα να υπάρχει πιθανότητα να χτυπήσεις, πράγμα που δεν είναι καλό για τη μετέπειτα εξέλιξή σου.

Βέβαια, ο σωματότυπός μου δεν βοηθούσε για να μείνω στην ενόργανη, γιατί είμαι εκτομορφική, έχω μεγάλα άκρα, και δεν με ευνοούσε.

Δεν κατέβηκα ποτέ σε αγώνες, μόνο προπόνηση.

Ωστόσο, στον στίβο, ο οποίος ακολούθησε, έχω συμμετάσχει στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα συνθέτων και στα απλά αγωνίσματα στον κλειστό.μου άρεσαν πολύ τα εμπόδια και τα άλματα.

Και μετά ήρθε το τζούντοξεκίνησα λίγο περίεργα, αδερφός συναθλητή έκανε τζούντο και οι λαβές εκείνον τον καιρό ήταν περίπου οι ίδιες.

Το τζούντο με την πάλη είναι πολύ συναφή, είναι στην ουσία ένα πάλεμα, φορώντας ένα ένδυμα. Είναι ίδιο με τη νοοτροπία του λαού που το γέννησεστην Ιαπωνία ήταν απαράδεκτο να παλεύεις γυμνός, αντίθετα με τον δικό μας αρχαίο κόσμο που ήταν απαράδεκτο να παλεύεις ντυμένοςμαγιό φοράμε πλέον, γιατί είναι κοντινότερο στο… τίποτα.

Μάλιστα, δυο-τρεις φορές μπήκα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα τζούντο με καλά αποτελέσματα.

Όλη αυτή η παρένθεση έκλεισε στα 18 μου.

Έπαιξα μπάσκετ για ένα διάστημα, περίπου δυο χρόνια, στο Παλαιό Φάληρο, μετά ξαναήρθε ο στίβος στη ζωή μου με το τριπλούν, μέχρι που είχα έναν άσχημο τραυματισμό.

Όταν ορθοπόδησα, ξαναμπήκα στην πάλη, αλλά μόνο και μόνο για να γυμναστώ, δεν ήθελα να ξαναδώ ούτε ζωγραφιστό τον πρωταθλητισμό.

Ένας από τους λόγους που ξαναμπήκα στην πάλη ήταν γιατί ήθελα να βοηθήσω να πάρει το Πρωτάθλημα το σωματείο «Πρόοδος Αιγάλεω», στο οποίο ο πατέρας μου ήταν Αντιπρόεδρος.

Ο βασικός λόγος ήταν γιατί νόμιζα ότι δεν θα ξανακολλούσα, αφού η γυναικεία πάλη δεν ήταν Ολυμπιακό άθλημα.

Ξεκίνησα του τύπου «άντε να σας «βοηθήσω», αλλά τα… γερόντια μού την είχαν στημένηείχαν πληροφορίες ότι θα ξαναγίνει Ολυμπιακό άθλημα και ότι την επόμενη χρονιά θα δημιουργείτο Εθνική ομάδα κι έτσι με κάλεσαν, ώστε να ξαναμπώ, να ξαναθέλω και να με καλέσουν στην Εθνική, για… κακή μου τύχη.

Ο πατέρας μου δυστυχώς δεν πρόλαβε να με καμαρώσει στα καλά μου, πέθανε το 1995.

Η Βούλα Ζυγούρη στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Έκανα πολλά λοιπόν πριν την πάλη. Τίποτα δεν είναι μονοσήμαντο, αν και εγώ το βλέπω ως κύκλο. Μπορεί να μην έκανα πάντα πάλη, αλλά είχα σπουδαίες βάσεις από πολύ παλιά.

Όταν μπαίνεις μέσα στο ταπί, αυτό που κοιτάς, όπως και σε όλα τα προβλήματα που προσπαθείς να διευθετήσεις, είναι να μη σου επιβληθεί το πρόβλημα, να μη χάσεις δηλαδή. Αν καταφέρεις να μη χάσεις, υπάρχει και η περίπτωση να κερδίσεις.

Όταν μπαίνω στην παλαίστρα, σκέφτομαι «Αυτός ο άνθρωπος απέναντί σου έχει ένα πρόβλημα. Αυτό το πρόβλημα είσαι εσύ. Θα χάσεις και θα του λύσεις αυτό το πρόβλημα μόνη σου;».

Έτσι σκέφτομαι και για όλα τα πράγματα που έχω προς επίλυση στη ζωή μου, ειδικά με τα πιο δύσκολα, αυτά που με κάνουν να λέω «άντε, να μην το πιω άλλο αυτό το ποτήρι, να σηκωθώ και να φύγω», αλλά μετά μου φεύγει και μπαίνω στο παιχνίδι.

Έχει χρειαστεί στη ζωή μου η πάλη, να αντιμετωπίσω δηλαδή καταστάσεις, αλλά όχι με παλαιστικά κόλπα, έχει χρειαστεί να χρησιμοποιήσω τη νοοτροπία που έχω πάρει από αυτήν.

Δεν έπιασα κάποιον να τον εγκλωβίσω με την πλάτη του στο έδαφος, όμως έχω φροντίσει να μην φτάσω σε αυτό το σημείο.

Πρέπει να φροντίζεις να είσαι ευαίσθητος δέκτης και να αναγνωρίζεις το πρόβλημα, πριν έρθει πολύ κοντά σου. Μερικοί νομίζουν ότι στην πάλη υπάρχει άμυνα, δεν υπάρχει άμυνα, υπάρχει αντεπίθεση και η στιγμή που θα καταλάβεις ότι δέχεσαι επίθεση, ότι έχεις ένα πρόβλημα απέναντί σου. Όσο πιο νωρίς λοιπόν το καταλάβεις, τόσο πιο εύκολα επιλύεται το πρόβλημα.

Αν λοιπόν θεωρήσω ότι επίκειται κάποια επικίνδυνη κατάσταση στον δρόμο, φροντίζω να τη δω, πολύ πριν έρθει πάνω μου και χρειαστεί να την επιλύσω. Φυσικά, αν χρειαστεί, θα την επιλύσω.

Η Βούλα Ζυγούρη στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Η τέταρτη θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας πάντα θα μου προκαλεί το ερώτημα «γιατί;».

Πόσο μάλλον, αφού την επόμενη χρονιά άλλαξαν οι κανονισμοί και δεν υπήρχε πλέον τέταρτη θέση, έβγαιναν δύο τρίτοι, άρα θα έπαιρνα μετάλλιο.

Κατά τα άλλα δεν μπορώ να πω ότι το φέρνω βαρέως, εγώ εκείνην την στιγμή έκανα ό,τι μπορούσα, δεν προσπάθησα απλώς στο πλαίσιο που εξελισσόταν όλη αυτή ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων και με τον τρόπο που μας υποστήριζε η δική μας Εθνική ομάδα. Μπορεί να νομίζουν όλοι ότι το 2004 ήταν η καλή εποχή του αθλητισμού, μπορεί και να ήταν, αλλά δεν ίσχυε το ίδιο για όλους μας.

Δεν ήταν η αντιμετώπιση της Ομοσπονδίας Πάλης τέτοια που θα έπρεπε, και περισσότερο απέναντί μου.

Εγώ στον Τελικό δεν είχα άνθρωπο να κάνω ζέσταμα, γιατί αυτός που είχε αναλάβει να φέρει την παρτενέρ δεν είχε φροντίσει να της δώσει το day pass για να μπει μέσα (εγώ είχα κανονίσει από την ομάδα μου στην Αυστρία)! Σκέφτηκε ότι καλό θα ήταν να πάει να παρακολουθήσει έναν αγώνα άλλου Έλληνα αθλητή σε άλλο άθλημα! Ε, γιατί όχι! Δηλαδή χρησιμοποιούσα τα πρώτα λεπτά αγώνα δίκην ζεστάματος, εγώ που έχω από τη γέννησή μου άσθμα και χρειάζεται να κάνω ένα ειδικό ζέσταμα με αρκετή ένταση, για να μη βήχω την ώρα του αγώνα!

Δεδομένων λοιπόν αυτού και κάποιων άλλων πραγμάτων, μια χαρά ήταν η τέταρτη θέση.

Εάν ίσχυαν οι σημερινοί κανονισμοί και παλεύαμε μια μέρα για όλους τους αγώνες, δεν θα είχα αυτό το πρόβλημα. Την πρώτη μέρα είχα φροντίσει μόνη μου το θέμα του ζεστάματος.

Τη δεύτερη μέρα δυστυχώς έκανα το λάθος να αφήσω τη διαδικασία αυτή του day pass σε κάποιον άλλον που μου είπε «άσε με να κάνω κάτι και για σένα», μπήκα στον… πειρασμό να τον αφήσω να κάνει κάτι για μένα. Μαθαίνεις τελικά να τα κάνεις όλα μόνος σου, πάντα καλύτερο και πιο ασφαλές.

Θυμάμαι επίσης ότι στις προπονήσεις πάλευα μόνο με άντρες, πού να τις βρούμε τις κοπέλες να παλέψουμε και μάλιστα σε καλό επίπεδο; Αυτό που σε απασχολεί βέβαια είναι η δυναμικότητα, όχι το φύλο.

Όπως και εγώ έχω κάνει τον παρτενέρ αντίστοιχα σε πάρα πολλά αγόρια, δεν τους απασχολεί το φύλο, απλώς να είμαστε στα ίδια κιλά.

Βαρέθηκα να μετράω τις 16 Πανελλήνιες νίκες μου και γι’ αυτό και δεν ξαναπήγα στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, δεν είχα κίνητρο, το 2012 κατέκτησα το τελευταίο Πρωτάθλημα και σταμάτησα.

Η Βούλα Ζυγούρη στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Επί του παρόντος, γιατί πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι, κάνω γκράπλινγκ, μια -μη Ολυμπιακή- μορφή πάλης που μου αρέσει.

Πάει λίγο πιο πέρα από την πάλη, είναι ό,τι και η ελευθέρα, έχει όμως δύο καταστάσεις που πλέον (παλιά ήταν αλλιώς) θεωρούνται φάουλ, την προσπάθεια για πνιγμό και την προσπάθεια για εξάρθρωση.

Επιπλέον, ο αγώνας του γκράπλινγκ δεν σταματάει, όταν είσαι με την πλάτη στο έδαφος. Συνεχίζεται εκτός των περιπτώσεων πνιγμού/εξάρθρωσης και λήξεως το χρόνου.

Όταν μιλάμε για πνιγμό, μη νομίζει κανείς ότι είναι κανένας στραγγαλισμός, είναι μια πρόσκαιρη ανοξαιμία στον εγκέφαλο.

Όταν μιλάμε για εξάρθρωση, πρόκειται για την προσπάθεια για εξάρθρωση. Όταν δηλαδή φτάσεις σε μια οριακή θέση για την άρθρωση, χτυπάς το ταπί κάτω και παραδέχεσαι ότι είσαι σε αδιέξοδο.

Μερικές φορές έρχομαι σε κατάσταση εξάρθρωσης, αλλά σε πνιγμό δεν έχω έρθει, ίσως μια φορά.

Φυσικά θα μπορούσα να προπονούμαι και να κατεβαίνω ακόμη σε αγώνες πάλης, ο πατέρας μου πήγαινε μέχρι 70 ετών, αλλά ούτε οι συνθήκες διεξαγωγής του αθλήματος ούτε η καλλιέργειά του είναι τέτοιες που να θέλω να πάω, πλέον ο χώρος δεν είναι όπως τον ήξερα.

Ο αδερφός μου έχει αυτισμό. Θέλω να τον φροντίζω και θα τον φροντίζω πάντα! Θέλω, δεν πρέπει!

Είναι μαζί μου από πάντα και θα είναι για πάντα! Όταν ήμασταν μικροί, ερχόταν στην προπόνηση, παλεύει και αυτός αρκετά καλά. Και στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας ήταν μαζί μου ο Παύλος.

Ο αδερφός μου αντιλαμβάνεται τι έχω κάνει και τι έχω κατακτήσει, βλέπει τους αγώνες ολόκληρους, μπορεί να κάτσει να με δει σε όλην τη διοργάνωση, να δει τέσσερεις ώρες, ενώ εμένα στον τέταρτο αγώνα, για παράδειγμα, μπορεί να με έχει πιάσει νύστα.

Επίσης, έχει έρθει κάποιες φορές και σε προπονήσεις του γκράπλινγκ, αλλά συνήθως τις βλέπει σε βίντεο, γιατί οι ώρες τους είναι πολύ αργά το βράδυ κι έχει κοιμηθεί.

Η περίπτωση του αδερφού μου είναι περίπου όπως η προπόνηση της πάλης, έχεις διάφορα να αντιμετωπίσεις, αλλά θα το κάνεις μέχρι το τέλος. Όπως λέει ο λαός, «να μην σου δώσει ο Θεός όσα μπορείς να αντέξεις», γιατί μπορείς πολλά.

Την άνοιξη του 2022 εκλέχτηκα Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών.

Θυμάμαι το 2004, ήταν το αποκορύφωμα, ήταν γεμάτα τα στάδια, αλλά όχι ότι τότε ξεκίνησε ο κόσμος να αποδέχεται τους Ολυμπιονίκες. Πάντα ο απλός κόσμος ήταν πολύ θετικά προσκείμενος απέναντί μας και γνωρίζει ότι θέλουμε να ανταποδώσουμε στην κοινωνία όλα όσα μας έχει προσφέρει.

Ξοδεύουμε τον χρόνο μας, τον κόπο μας, ώρες-ώρες και το υστέρημα του χρόνου μας, για να διαδώσουμε τα αθλήματά μας, όχι μόνο στα σχολεία αλλά σε όλην την γκάμα του πληθυσμού και σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες, και για να βοηθήσουμε την κοινωνία να έρθει σε επαφή με τον  αθλητισμό και να ξεπεράσουμε πράγματα που καμιά φορά θεωρούνται ταμπού.

Για παράδειγμα, καταντήσαμε να έχουμε τα πιο παχύσαρκα παιδιά στην Ευρώπη, παρά το γεγονός ότι γυμναζόμαστε.

Ο κόσμος αναγνωρίζει την προσπάθειά μας και μας προσφέρει και τη βοήθειά του, ανιδιοτελώς έχουμε αρκετούς εθελοντές που ασχολούνται με τον Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών και αυτό είναι κάτι που μας δίνει επιπλέον δύναμη.

Ό,τι νίκη κάνουμε, ανήκει στην Ελλάδα. Ένας αθλητής, ασχέτως αν είναι στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ας είναι και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ή σε οποιαδήποτε διεθνή διοργάνωση λάβει μέρος, όταν κερδίσει κάτι, δεν σηκωθεί η φωτογραφία του ούτε θα ακουστεί το αγαπημένο του τραγούδι! Ο Εθνικός μας Ύμνος θα ακουστεί και θα σηκωθεί η σημαία μας! Επομένως, ό,τι νίκη κι αν κάνουμε, αυτή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την Ελλάδα και αυτό εισπράττεται προς τα έξω.

Ο Ολυμπιονίκης επίσης πρέπει να διέπεται από πολλά χαρακτηριστικά. Ολυμπιονίκης χαρακτηρίζεται κάποιος που κατακτά έως και την όγδοη θέση σε θερινούς και χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Εκ των προτέρων όμως, για να μπορέσει να αναδειχτεί Ολυμπιονίκης, πρέπει να διαθέτει ήθος, αρχές, αξίες, ιδανικά, στοχοπροσήλωση, συνέπεια, συνέχεια.

Κι αφού όμως τα καταφέρεις και γίνεις Ολυμπιονίκης, όταν σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας, θα πρέπει να σε απασχολήσει πώς θα ανταποδώσεις στην κοινωνία αυτό που σου προσέφερε, τι θα μείνει σε αυτήν τη ζωή, τι θα αφήσεις πίσω. Όπως είπε κι ο αείμνηστος συνάδελφος, Αλέξανδρος Νικολαΐδης«δεν μετράει πόσον καιρό θα κάτσουμε εδώ, τι θα κάνουμε μετράει, τι θα αφήσουμε πίσω μας»…

Είναι η υστεροφημία σου…

Η Βούλα Ζυγούρη είναι Πανελλήνια Πρωταθλήτρια πάλης, Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών.

Επιμέλεια κειμένου: Ζέτα Θεοδωρακοπούλου

https://athletestories.gr/zygouri-voula-pali-kati-parapano-apo-ena-athlima/

 

Συνάντηση και συζήτηση για θέματα αθλητισμού παρουσία του Υφυπουργού Αθλητισμού Λευτέρη Αυγενάκη

Το απόγευμα της Τρίτης 06-12-2022 πραγματοποιήθηκε συνάντηση και συζήτηση για θέματα αθλητισμού την οποία χαιρετίσε ο Υφυπουργός Αθλητισμού κος Λευτέρης Αυγενάκης στα κεντρικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, Πειραιώς 62
Για τον τομέα Αθλητισμού, μίλησε η Τομεάρχης, Ντόρα Πάλλη.
Επισης παραβρέθηκαν η πρώην Υφυπουργός Αθλητισμού κα Φανη Πάλλη Πετραλια, η Τομεάρχης Εθνικής Άμυνας ΝΔ Βικεντία Συροπούλου-Μπασιάκου, ο συντονιστής διαγραμματειακου Dimitris Papangelopoulos ,ο Πρόεδρος της Β3 ΔΕΕΠ Νότιου Τομέα Αθηνών Miltos Bantis η Πρόεδρος ΔΕΕΠ Ανατολικής Αττικής Βανίτα Σοφρώνη, ο Διευθυντής των Ε.Κ.Ο. της Ν.Δ. Xristoforos Ntizos, η Συντονίστρια Ε.Κ.Ο. Τουρισμού και Αθλητισμού Maria Agrapidou, η Pisti Kristallidou, (Γραμματέα Ποιότητας Ζωής και Εθελοντισμού της ΝΔ) όπως και ο Συντονιστής του Διατομεακού Οργάνου της ΝΔ Kostas Tsiagkliotis Κώστας Τσιαγκλιωτης.
Παρεβρέθηκαν εκπρόσωποι του αθλητισμού η Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών Voula Zygouri B η οποία απεύθυνε χαιρετισμό αλλά και ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής κλειστού Στίβου Kostas Filippidis, η Ολυμπιονίκης στην τοξοβολία Fotini Vavatsi και ο Προπονητής και πρωταθλητής στην εθνική ομάδα πάλης της άμμου Basilis Batalas 
 Ακολουθούν φωτογραφίες από την συνάντηση και συζήτηση.